Inicio > Escalada en xeo, Montañismo > Fervenzas de xeo de Truchillas e de El Doladeiro (León), 16 de febreiro de 2013.

Fervenzas de xeo de Truchillas e de El Doladeiro (León), 16 de febreiro de 2013.

2013 Febreiro 18

Fotos das fervenzas de xeo de Truchillas e de El Doladeiro (León), 16 de febreiro de 2013.As temperaturas máximas durante a semana foran bastante altas, para o que precisa a formación do xeo, así que as posibilidades de que estivesen montadas as fervenzas de Trevinca -nas que estiveramos facía un par de semanas- ou as de Truchillas, erán moi remotas. Sen embargo, Manu propuña darse unha volta ata Truchillas -por iso de variar…-, así que Beni e máis eu apuntámonos ó carro.

Cando ó mencer iniciamo-lo camiño dende o aparcadoiro, observamos que parecían verse unhas fervenzas de xeo nun circo orientado ó Norte, que logo comprobamos que estaba situado no pico El Doladeiro, por riba da Laguna Doladeiro, así que pensamos que de non poder escalar nas de Truchillas, poderíamos facer unha exploración por ese lado a ver se atopabamos algo interesante. De feito, a Manu lle falaran de que pola cara Norte do Vizcodillo tamén se formaba algunha fervenza de xeo, así que dada a orientación das que víamos, podían referirse a estas.

Rutas ás fervenzas de xeo do Doladeiro, no circo Norte do Vizcodillo (Cabrera Baja, León). Fonte: http://ambientologosleon.blogspot.com.es/2012/02/truchillas-lago-de-truchillas-pico.htmlUnha hora e media despois, xa no circo da Laguna de Truchillas constatamos, tal como temíamos, que as fervenzas non eran aptas para escalar, e como a auga corría abondosamente por elas. Bordeamos pois a lagoa polo Este e ascendimos en dirección Norte polo monte á busca do circo que viramos dende o aparcadoiro. Unha hora máis tarde atopámonos por riba dunha segunda preciosa lagoa, Laguna Malicioso, á carón da que tamén se formaban unhas pequenas e algo tumbadas fervenzas de xeo que xa tiñan mellor aspecto que as de Truchillas. Sen embargo dada a súa ubicación estas non podían ser as que buscabamos, así que deixamo-la lagoa de lado e seguimos uns minutos máis ata atoparnos cun gran circo no que si que podíamos contemplar varias formacións de xeo (duns 10 m. de media de altura) repartidas por varios escalóns, descendendo ata á Laguna Doladeiro -que non vimos, pero que posteriormente serviunos para situar no mapa o lugar no que nos atopabamos-.

Dende o cordal no que nos atopabamos, vimos que nun nivel superior había algunhas fervenzas formadas, pero un escalón máis abaixo as que había tiñan mellor aspecto, así que achegámonos ata a parte central do circo e baixamos ata ese segundo nivel. Probablemente -tendo en conta o que se vía dende o aparcadoiro, algo máis abaixo tamén houbese un terceiro nivel cunha fervenza que, de estar formada, pode ser máis longa, pero moito máis tumbada.

Rutas ás fervenzas de xeo do Lago de Truchillas e do Arroyo Doladeiro Fonte: http://cmb.forogratis.es/cascadas-de-doladeiro-t301.htmlFervenzas de xeo de Doladeiro. Fonte: http://damegravedad.blogspot.com.es/2013/02/cascadas-de-truchillas-y-del-doladeiro.htmlLogo de examina-lo seu estado, Manu decidiuse pola máis “gorda” e “tesa” do segundo nivel, aínda que víase que corría bastante auga entre esta e a rocha. O certo é que as temperaturas eran altas -coido que por riba dos 10º-, pero non tiña mala pinta. E aínda que non tivemos ningún percance, houbo un derrumbamento dunha formación de xeo ó noso carón que nos deu un bo susto – cando Manu estaba montando a reunión, unha vez escalada a fervenza, e eu agardaba aínda abaixo para segui-lo-, xa que os grandes bloques de xeo caeron moi perto nosa e non nos escoitabamos o un ó outro para saber que non sufriramos dano.

“Tomamos nota” do aviso e saímos pitando daló non fose que se nos agotase a sorte… A fin de contas, podíamos estar moi contentos porque, neses intres, a falta de referencias de escaladas nese circo, pensabamos que se cadra ata acababamos de anotarnos unha “primeira do mundo mundial” 😀 😀 😀 (nese caso xa lle escolleramos un nome xeitoso: El Duque EnPalmaDo ;-D ). Sen embargo, como non podía ser doutro xeito, resultou que si que xa era un lugar coñecido e pódese ver unha reseña das fervenzas no foro do Club Deportivo Montañero Benaventano.

A verdade é que, a falta de condicións de xeo en Truchillas, sempre un pódese dar unha volta por estes outros dous circos a buscar algo que “pinchar”, porque dado que están orientados máis ó Norte, sempre terán máis posibilidades de que se formen as súas pequenas fervenzas. O malo é que son moi curtas e algunhas pouco verticais; pero, por outra banda, tamén se lles pode sacar proveito a modo de iniciación ou para practicar.

Máis info en: http://damegravedad.blogspot.com.es/2013/02/cascadas-de-truchillas-y-del-doladeiro.html


Croquis da fervenza do Doladeiro. Fonte: http://cmb.forogratis.es/cascadas-de-doladeiro-t301.htmlPosteriormente atopei información sobre que nalgunhas ocasións excepcionais chega a conformarse unha longa fervenza unindo todos estes niveis, cando se conxela o regato que baixa polo circo Norte do Vizcodillo; puidendo chegarse á súa base por dúas posibles rutas, aínda que seica ningunha delas é cómoda e require de lidiar coa vexetación.

Foto da fervenza do Doladeiro. Fonte: http://cmb.forogratis.es/cascadas-de-doladeiro-t301.htmlA Jesús Fernández Fernández (escalador e montañeiro con infinidade de escaladas en rocha e xeo por todo o mundo, foi presidente do Club Montañero Benaventano), é a quen lle debemos agradecer que publicase no foro http://cmb.forogratis.es/cascadas-de-doladeiro-t301.html a información que de seguido reproduzo, acompañada dun croquis e foto descritivas:
“Torrente Doladeiro, situado en León en la Cabrera Baja, dentro del circo norte del Pico Vizcodillo. Es difícil que se forme entero, solo en periodos de frio intenso, como el actual. Así que si alguien está interesado ahora se encuentra perfecto. Pongo un plano de acceso y un “croquis” de la ruta. Esta ruta sigue los resaltes más verticales pero se puede elegir caminos paralelos de menor dificultad, también existen numerosos escapes. Queda desaconsejado a los escaladores de hielo deportivo, el acceso es para jabalíes, conozco dos entradas una por la izquierda del torrente y otra por la derecha, y no se cual es peor, las he marcado de rojo en el mapa pero desde donde acaban las líneas hasta el pie de vía es terreno de monte bajo, (matorral, brezos), que puede desesperar a más de uno.”

Advertisements