Arquivo

Archive for the ‘Montañismo’ Category

Xuntanza informativa sobre as medidas de control e regulación adoptadas pola Comunidade de Montes de San Salvador de Budiño, respecto das actividades de escalada e montañismo en Faro de Budiño.

O pasado mércores 21 de xuño, celebrouse no salón de actos da Casa das Federacións de Vigo, unha xuntanza convocada pola Federación Galega de Montañismo, na que se invitou a asistir ós/ás escaladores/as, montañeiros/as e directivos/as de clubs de montaña galegos, co obxecto de informar sobre “as novas medidas de control e regulación, de obrigado cumprimento, acordadas pola Comunidade de Montes de San Salvador de Budiño atendendo así mesmo ás normas de regulación do espazo natural, que afectan as actividades que non só propias da escalada (equipamento de novas vías e reequipamento) senón tamén ás labores de limpeza de vías, de camiños, roza, etc.”.

 Xuntanza informativa sobre a escalada en Faro de Budiño. Fonte: http://fgmontanismo.es/xuntanza-informativa-sobre-a-escalada-no-faro-de-budino/Conduciu a xuntanza o vogal de Equipamento de Zonas Escola de Escalada e Delegado do Equipo da F.G.M., Jose Antonio Villar, que tomou a palabra en primeiro lugar para expo-la nova situación.

Empezou por indicar que, tivera unha reunión coa Comunidade de Montes de San Salvador de Budiño, a petición da mesma, na que expuxéronlle a súa determinación para ter un maior control sobre o que se facía no seu monte (o que incluía tamén as paredes de Faro de Budiño). Non explicou a que se podía achacar este súbito interese por controla-la actividade montañeira, pero eu supoño -e isto é só unha opinión persoal miña e doutros/as escaladores/as- que se cadra veñen observando unha maior presión de actividades (apertura de pistas de BTT e circulación de motos polas mesmas, rozas para acceder a sectores de escalada, algunha limpeza de vías chamativa, algún equipamento de vías en lugares emblemáticos para os/as paisanos/as, ocupación das súas mesas do merendeiro por actividades organizadas por clubs, tráfico de vehículos pola pista levantando pó cando están xantando os/as comuneiros/as nas devanditas mesas,…). O caso é que a Comunidade de Montes quere que se limiten as actividades de apertura de novas vías, reequipamento das vellas, limpeza das mesmas e o desbroce. Asemade, tamén quere estar informada previamente da celebración de actividade grupais, colectivas, mercantís que transiten ou se fagan nas súas lindes (isto claramente afecta directamente ós Clubs).

En canto á actividade de escalada pura (non de apertura), non hai ningún tipo de restrición, polo que pódese seguir practicando con normalidade como se ven facendo habitualmente ata o de agora.

Por outra banda, a Comunidade de Montes tamén quere regula-lo aparcamento, polo que vai a impedir que se poida estacionar nas beiras da pista, xa que pretende que se utilicen as áreas de aparcadoiro que habilitou recentemente co gallo da Xuntanza de Escalada en Faro de Budiño 2017 celebrada a primeiros de maio. É máis, durante a tempada de verán van a restrinxi-lo paso pola pista as fins de semana, para que non se poida circular máis aló do aparcadoiro habilitado, polo que parece que prepararán unha pista alternativa para poder chegar ata o campo de búlder, sen levantar pó xunto ás mesas do merendeiro.

Xuntanza. Fonte: https://www.facebook.com/events/117127325545196/permalink/122803538310908/Unha vez explicado todo isto, a intención da Federación é a de que sexa o Comité Técnico de Escalada do Faro de Budiño quen decida, consensuadamente coa Vogalía de Escalada da F.G.M, que proxectos de aperturas, reequipamentos e limpezas poden ser acometidos, en base a criterios de interese do percorrido ou singularidade da liña, de tal xeito que só se abran novas vías que aporten algo diferenciador con respecto o que xa haxa.

Deste xeito, o procedemento esixiría que cada proposta dalgunha das actividades suxeitas ó control da Comunidade de Montes, se presentase formalmente perante a F.G.M., que a faría chegar ó Comité Técnico de Escalada do Faro de Budiño, para o seu estudo e aprobación -se así o estimasen- e por último exporíase á Comunidade de Montes para que o autorizase (isto último non tería, en xeral, que ser un problema xa que suponse que darán por bo o criterio técnico adoptado pola F.G.M.). En todo caso, o procedemento formal a seguir para solicitar actividades en Budiño, a Federación quedou en establecelo e publicitalo proximamente, así como o protocolo que acabo de describir.

Xuntanza coa Xunta de Galicia sobre a escalada en Donón. Fonte: https://www.facebook.com/440380579375577/photos/a.440416502705318.1073741826.440380579375577/1387432714670354/?type=3Unha vez explicada a situación, abriuse un debate no que intervimos varias das persoas presentes na xuntanza (eramos ó redor dunhas 30), solicitando algunhas aclaracións ou propoñendo cousas, entre as que considero máis salientables as seguintes:

  • A nova situación supón unha nova limitación á actividade escalatoria, aínda que, a diferenza do que sucede coas restricións nas zonas da Rede Natura de Galicia, hai que recoñecer que permítenos continuar escalando sen dificultades substanciais.
  • A Comunidade de Montes non dixo nada acerca das pernoctas, polo que parece que namentres se siga facendo de xeito discreto, puntual e respectuoso non tería que haber problemas.
  • Non pasa nada porque se corten unhas silvas a pé de vía, ou que se lle quite algo de terra a calquera fenda, pero parece evidente que usar unha desbrozadora, ou unha trade -aínda que sexa para renovar unha reunión vella- non se podería facer sen a solicitude do correspondente permiso. -Despisteime e non pedín que aclarasen coa Comunidade se o feito de usar unha fouce ou un machete para limpar de silvas as sendas ou a área de influencia dun pé de vía, podía parecerlles excesivo…-. A norma básica a utilizar é a do “sentido común”.
  • Con respecto ás limitacións da Rede Natura, hai que salientar que Galicia é a única Comunidade Autónoma de España na que se impón a obrigatoriedade de solicitar permiso para escalar con antelación (seica en Tenerife hai algunha restrición, pero por motivos específicos), polo que preguntei se a F.G.M. está realizando algún tipo de xestión formal perante a Administración para revogar estas normas en todo o noso territorio, ó que responderon que non, pero que se levaba tempo realizando xestións de tipo persoal (establecendo relacións, dialogando, …) respecto dalgunhas zonas de escalada, das que non daban conta para evitar “xerar expectativas”. Neste caso eu non podo estar de acordo coa liña de actuación mantida pola F.G.M. ó longo de xa moitos anos, empezando porque non presentaran alegacións non período correspondente á proposta de regulación da Rede Natura en Galicia, nin que posteriormente tampouco presentasen propostas, a través dos cauces formais e administrativos da Xunta, para evita-la necesidade de autorizacións previas, nominativas e limitadas no tempo para escalar nos lugares nos que tradicionalmente se viña facendo, así como que, todavía hoxe en día, non se aborde dende a propia F.G.M. a tarefa de identificación rigorosa dos espazos de escalada que en toda Galicia existen, para abordar de xeito global e conxunto o permiso implícito da escalada en todos eles, sen menoscabo de que nalgúns deses lugares sexan precisas distintas tipoloxías de regulacións, limitacións, ou mesmo prohibicións, cando existan causas concretas, reais e xustificables que así o esixan.
  • Ó fío do anterior, Alfonso Louro, en representación da delegación galega de Escalada Sostenible, explicou a labor que viñan desenvolvendo, co respaldo da F.G.M., para tentar acadar regulacións acordes á nosa práctica nos espazos protexidos, e aínda que paréceme unha iniciativa moi loable, eu non podo estar de acordo con que se ocupe disto unha organización que non sexa a propia Federación, que é quen conta co aval e a forza que lle confiren as miles de persoas federadas ás que representan, así como o propio recoñecemento que a Administración lle outorga como organismo coas atribucións de xestión do deporte da escalada e do montañismo.
  • Pola súa banda, a Presidenta do Club Montañeiros Celtas, Lourdes Castiñeira, sinalou que dende a F.G.M. debera de solicitarse á Xunta, o recoñecemento de espazos deportivos para a práctica da escalada de todos aqueles lugares que usamos para este fin, se cadra baixo algunha figura legal similar á das instalacións deportivas ó aire libre. E a este respecto, eu engadiría, que os actuais mecanismos de solicitude de permiso para escalar nas distintas zonas restrinxidas, é evidente que son puramente disuasorios, xa que nin permiten cuantifica-la afluencia real de xente, nin serven para valora-lo impacto que causa, nin identifican que flora ou fauna se está a protexer nos lugares concretos afectados, nin permiten avaliar se a presión ó medio por parte da escalada ten algunha relación ou efecto constatable en cada biotopo.
  • Restrición escalada en Donón. Fonte: http://fgmontanismo.es/aviso-a-todos-e-todas-escaladores-que-se-acheguen-a-donon-e-cabo-udra/Por último, un representante -sinto non poder identificalo, pero non o coñezo- do Club AROMON Pontevedra Montañeiros A Roelo, explicou como logo do aviso por parte da F.G.M. de que se establecía tamén a limitación da escalada na zona de Donón, organizou -a instancias do propio Club- unha xuntanza con técnicos/as de Medio Ambiente da Xunta de Galicia, para amosarlles a zona de escalada e que eles/as mesmos/as puidesen observar o seu nulo impacto no medio e nas especies que pretendían protexer. A esa xuntanza tamén acudiron representantes dos clubs de montaña Club Peña Trevinca Montañeiros de Galicia, Club Montañeiros Celtas, xunto á Federacion Galega de Montañismo, e o Concello de Cangas do Morrazo e á Xunta de Galicia. E polo que explicou o representante do Club, resultou moi produtiva, posto que acordouse que namentres se xestionaba coa Xunta a autorización para a escalada sen necesidade de permiso previo neste lugar, non se sancionaría a ninguén que realizase esta actividade. En todo caso, se a alguén que estivese escalando en Donón lle pedise un garda ou policía que se identificase, non debe de poñer obstáculos a isto, xa que -no peor dos casos- se esa garda non estivese ó tanto deste acordo, o expediente sancionador ten que tramitalo a Xunta, polo que o paralizaría cando chegase a ela, co que non se tramitaría e nunca se multaría ó/á escalador/a. No Facebook da Federación hai unha entrada cos “acordos” adoptados entre os Clubes, a FGM, o Concello de Cangas e a Xunta:
    • 1) Solicitar nun plazo máximo de 15 días, dende a Federación Galega de Montañismo, a autorización administrativa á Xunta de Galicia para a práctica da escalada permanentemente e non nominal en Donón, sen que fixera falta autorización persoal.
    • 2) Mentras non se resolve o expediente administrativo entre a FGM e a Xunta, dende a FGM pedímoslle a Xunta un “status quo” no tocante á falta de autorizacións persoais, para que non se iniciaran expedientes de infracción por parte da Xunta a ningún escalador/a, ainda que non se teña tramitada a solicitude, polo feito de escalar en Donón.

E coido que iso foi todo o que se tratou nesta xuntanza; se alguén detecta que omitín algo relevante, agradeceríalle que mo indicase para incluílo. Espero que vos sexa de interese a información aquí aportada.

Val de Tena (Pireneos), agosto de 2015.

Fotos de Val de Tena (Pireneos), agosto de 2015. Como a saída de verán do Club Alpino Ourensán deste ano era ó Val de Tena, á volta dos Alpes, Manu, Lucas e eu, quedamos en xuntarnos con eles no camping Escarra (situado no mesmo pobo é moi grande, con boas instalacións, pero pouco montañeiro 😉 ), en Escarrilla para facer algunha actividade conxunta -bueno…, o Lucas en realidade tería que facelas todas 🙂 -.

O Val de Tena está na bisbarra do Alto Gállego, en Huesca, comunicado co veciño val francés de Ossau polo paso do Portalet d’Aneu, así que dende aquí é posible facer ascensións a picos tan coñecidos como o Balaitous e o Midi d’Ossau.

O mellor de ir co Club é que son outros/as os/as que pasan o choio de prepara-la ruta, así que de cando en cando é xenial apuntarse ás súas saídas :-). Nesta ocasión eramos algo máis de 20 persoas as que confiamos no bo facer de Víctor e Lucas para atopa-las rutas escollidas.

Ascenso na cara Norte do Midi d’Ossau pola vira de l’Embarradère e a brecha des Deux Gendarmes, e descenso pola vía Normal, ou das chemineas, da cara Este.

Fonte: http://sebasaventura.blogspot.com.es/2010/09/cara-norte-midi-d-ossau-vira-de.htmlDende Escarrilla pasamos a Francia por Portalet, e ó pouco de empezar a descender xa se atopa unha zona nas marxes da estrada na que deixa-los coches. Ó outro lado do regato destaca a inmensa mole do Midi d’Ossau e son ben visibles as marcas da senda que ascende zigzagueando pola pradeira, cara á golada Col de Soum de Pombie. Dende aquí, o camiño descende suavemente ata o refuxio de Pombie (gardado e con bar, está situado xunto a un ibón e ten unha fonte e uns prados ó seu carón nos que é posible acampar), tra-lo que o camiño atravesa unha pedreira dende onde descubrimos a Manu e Ernesto escalando o 1º ou 2º longo da Sureste Directa ó Midi d’Ossau. Pero nós seguimos ata o Col de Suzon, onde nun cruce de camiños sae unha senda á esquerda cara á vía Normal de ascenso ó Midi d’Ossau -pola que regresaremos á volta-, e continuamos descendendo un pouco para logo atravesar sen perder altura ata a brecha superior de Moundelhs, pola que se pasa para dirixirse ata a seguinte, a Brèche des Austrichiens. Ascendemos con precaución polo diedro nunha longa ringleira cara a unha característica agulla na que se atopa a brecha du Gendarme. Superada esta, a ruta continúa pola vira de l’Embarradère ata a brecha de La Fourche, pero nós desviámonos antes da Fourche para dirixirnos á esquerda (coido que xa no ombreiro do espolón Norooeste), cara á brecha des Deux Gendarmes.

Seguimos ascendendo por fácil terreo rochoso bastante evidente, ata que descendimos uns poucos metros cara a outra pequena brecha con rocha solta pola que destrepamos primeiro uns 10 m moi expostos e logo xa seguimos flanqueando algo máis horizontalmente antes de volver a empezar a ascender por unha cheminea-diedro de bos agarres que desemboca nun terreo xa fácil ata o cume.

Para baixar, desandamos parte do camiño e logo seguimos os fitos por unha empinada pedreira cara ó Este, ata unha cruz de ferro, a Cruz del Portillón, que serve para situarnos sobre a 3ª cheminea da vía Normal, que se pode destrepar sen problema.

Seguimos descendendo e as primeiras gotas de auga empezan a caer cando preparamos o rápel da 2ª cheminea; nesta e na 1ª cheminea hai sendas instalacións de rápel que facilitan un descenso para o que é de abondo cunha corda duns 50 m.

Dende aquí xa só resta baixar camiñando ata o col de Suzon, dende onde retomaremo-la senda que vai cara ó refuxio de Pombie, así que como a choiva achegábase (colleunos algunha chuvascada de regreso) fumos dispersándonos, cada un ó seu ritmo por todo o camiño que nos levaba ata o aparcadoiro (a ruta foi fantástica pero bastante longa; hai que calcularlle unhas 10 horas).

Croquis e info:

Ascensión ao Balaitous pola Brecha Latour e descenso polos Picos de la Fondella (actividade con vivac).

Logo da estupenda ruta da véspera, a seguinte actividade preparada por Víctor e Lucas empezaría cun vivac xunto ós ibóns d’Arriel,ós que chégase nunhas 3 horas partindo do encoro de La Sarra, así que ese día non madrugamos, senón que despois de xantar achegámonos nos coches a Sallent de Gállego, dende onde proseguimos pola estrada que pasa pola central eléctrica ”A Sarra”, na marxe dereita do encoro do mesmo nome, ata o aparcadoiro onde empezamos a camiñar pola senda GR 11.

Cruzamo-la ponte de “Las Faxas” para segui-lo evidente camiño que vai paralelo ó río “Aguas Limpias”, ascendendo entre pastos e bosque, pasando pola estreitura do “Paso de L’Onso” e acadando o herboso “Plan Cheto”, onde o val xira ó Este. Uns 200 m despois de atravesa-lo torrenteArriel, en plena costa, abandónase a ruta principal que vai cara ó val de Respomuso, tomando unha senda á esquerda que ascende por placas de pedras nun bosque de faias e continúa ata acada-la pedreira do barranco d’Arriel.

Subimos uns metros por entre pedras antes de atravesa-la pendente cara á dereita, seguindo unha senda pouco evidente pola ladeira herbosa, que se dirixe a unha estreitura pola que cae o regato dos ibóns de Arriel.

Atravesada a angostura, bordeamos o ibón d’Arriel Baixo polo lado dereito (no noso sentido de avance) e como eramos cáseque 20 persoas e non había un espazo chan suficientemente grande para todos/as, desperdigámonos para vivaquear xusto por enriba deste ibón, perto dun manantial (no que aprovisionámonos de auga) que brotaba xusto onde a senda divídese en dúas: unha que seguía cara ó ibón superior e outra que ascendía pola ladeira dereita cara ós “Picos dera Frondiella”.

Logo do regalo dunha desas noites máxicas na montaña, puxémonos en marcha ó redor das 7 da mañá para acada-lo ibón d’Arriel Alto e empezar a ascender pola empinada ladeira -a tramos herbosa ou pedregosa-, con lixeira tendencia á esquerda para acada-lo barranco que baixa do ibón Chelau. Dende esta lagoa xa se distingue claramente a Gran Diagonal do Balaitús; arrodeámola polo noso lado esquerdo e continuamos ascendendo pola pedreira do seu extremo oposto seguindo algo de senda e fitos ocasionais. Seguimos progresando entre grandes bloques ata a cova Andre Michaud, un vivac do tamaño dunha habitación pequena xunto ó que fixemos un pequeno descanso, cando levabamos hora e media de ruta, aproximadamente.

Seguimos ascendendo co contraforte rochoso á nosa dereita ata gaña-la crista da esquerda e atravesala por unha vira que se vai empinando e lévanos á Gran Diagonal. Esta inclinada canle é moi evidente e percorre a parede de dereita a esquerda sen ser moi complicada, aínda que nalgúns puntos hai que bota-las mans.

Acadada a aresta, sae á dereita unha canle que se vai estreitando por entre rochas escalonadas nas que xa é preciso usa-las mans máis a miúdo. Chegamos a un encaixoamento que sube bastantes metros para volver a gaña-la aresta, deixándonos ver a xa próxima cume que acadaríamos pouco despois das 10:30 h.
Namentres os compañeiros pasaban o tempo identificando a Brecha Latour, a Aguja Cadier e os picos Frondiella, eu, que non sabía nin en que cume estaba, só era quen de distingui-la marcada senda que ía enfronte nosa pola explanada de pedras antes de xirar á dereita (Sur) e descender por terrazas rochosas cara á brecha. Seguimos por aí ata parar a xantar entre as pedras, antes do montículo que hai que subir xusto xunto á brecha. Enriba deste montículo hai un primeiro rápel que pódese evitar destrepando sen demasiadas dificultades ate a pequena repisa da instalación do 2º rápel (pode que duns 15 ou 20 m), que tamén pódese evitar por unhas clavixas no lado esquerdo da parede (en sentido descendente), aínda que esta opción é bastante delicada nalgún tramo.

Xa na angosta canle baixamos con precaución nun terreo descomposto que ás veces resultaba incluso perigoso debido á inconsistencia da rocha. Nalgún punto hai unha corda para axudarse pero en toda a canle segue sendo obrigado baixar coas máximas precaucións porque todo o que se pisa desmoróase…

Fora xa da canle, os últimos restos dun neveiro obrígannos a pasar entre este e a parede da nosa dereita ata que atopamos un paso polo que subir a ese muro e situarnos baixo as amplas canles que ascenden cara á “Aguja Cadier” e “Picos dera Frondella”. Neste punto (eran ó redor das 15 h) dividímonos en dous grupos: uns baixaron ó refuxio Respomuso para xuntarse cos nosos compañeiros/as do Club que estaban facendo facendo unha ruta de sendeirismo por esa zona, e o resto iniciamo-la trepada que nos levaría, primeiro por unha canle e logo por terreo máis complicado e aéreo ata o minúsculo cume da Aguja Cadier. Dende ela, volvimos a descender por onde subíramos ata algo máis abaixo da aresta que conduce ó Frondella Norte e logo arrodeamos este cume seguindo unhas evidentes placas e repisas polas que pasamos á outra vertente do contraforte pola esquerda. Gañamo-lo seu cume e seguimos cresteando ata acada-lo “Pico de la Frondella” ó redor das 15 h.

Continuamos xa comodamente pola ampla aresta ata o Frondiella Central, dende onde unha canle pedregosa e descomposta descende á dereita en paralelo ó contraforte Ledormeur, con vistas xa dos ibóns de Arriel. Seguimos baixando algo perdidos entre grandes bloques e terrazas xa que escasean as marcas e fitos neste tramo, ata que acadamos as herbosas pendentes nas que o rastro da senda que conduce ó ibón d’Arriel Baixo nos levou máis comodamente ata acadalo pouco antes das 18 h.

Algunha xente aproveitou para darse un chapuzón nos xélidos ibóns, namentres descansabamos un rato antes de emprende-lo regreso a La Sarra, onde rematamo-la camiñada e voltamos en coche ó camping cun gran sabor de boca :-).

Reseñas:

 

Modalidades de seguro da licenza federativa de montaña 2015

2015 Xaneiro 25 Deixar un comentario

licenzaFGM2015-300x205Un ano máis, a Federación Galega de Montañismo volveu a pecar de falta de previsión e no foi quen de empezar tramita-las licencias federativas para o ano 2015 ata o día 29 de decembro, cargando ós clubes coa responsabilidade de divulga-la apertura do prazo de solicitude das licenzas, tramitalas e distribuilas -unha vez que llas remita a propia FGM-, entre os seus socios e socias, en só 3 días, que aínda por riba son dun periodo tipicamente vacacional, como son as datas do Fin de ano.

-Queda claro que por parte da FGM todo son facilidades para fomentar que a xente acuda á montaña co seguro en vigor…- 😦  Naturalmente este despropósito nunca se lle podería achacar á FGM, porque como sinala o seu recén elixido Presidente, Adolfo Puch, entre as virtudes do seu mandato está a “maior axilidade na xestión da licencia federativa para os Clubes, grazas a una aplicación informática que permite a tramitación on line dende o ano 2012“, resaltando ademais “e todo grazas a preocupación dun equipo multidisciplinar para a dirección federativa, con ampla experiencia en xestión deportiva, a sua dedicación, dispoñibilidade e esforzo continuado“. Dende aquí recomendo botarlle un vistazo ó blogue da súa candidatura como exemplo de típico discurso baleiro de concreción e falto de datos e feitos que poidan sustentar cada unha das cousas das que presume para -como eles mesmos din- “seguir avanzando nunha Federación áxil, moderna e transparente.”

E críticas “destructivas” aparte -as constructivas xa llas expusen á Federación en varias ocasións e a súa resposta foi sempre nula, de aí a miña animadversión por este ente anacrónico-, boteille unha ollada ós prezos e ás coberturas da nova licenza, para avaliala, alomenos sobre o papel, porque para facelo na práctica haberá que esperar ó remate da súa vixencia e coñece-los datos sobre o seu funcionamento real -se é que algún ano a FGM se digna a facer un seguimento dos casos e os fai públicos ou valora-.

comparativa prezos coberturas seguro fgm 2015

  • En vermello aparecen as cotas que sufren un incremento con respecto ó anterior ano, e en verde as que se ven reducidas.
  • Como a FGM non facilita cifras das licenzas emitidas no ano anterior por cada disciplina deportiva non é posible calcular quen sae beneficiado ou perxudicado en cada caso e o impacto e relevancia que cuantitativa e cualitativamente ten cada disciplina.
  • En canto ás cláusulas da póliza, repítese a restricción existente na anterior póliza, respecto de que a asistencia sanitaria como consecuencia dun accidente deportivo, logo das primeiras 24 horas “dende a ocorrencia do accidente”, só correrá a cargo da compañía aseguradora, se se efectúa por “profesionais ou provedores designados pola Compañía”, polo que pasado ese prazo durante o que se pode acudir a calquera centro médico, a compañía aseguradora non se faría cargo dos custes salvo que se traslade a un centro concertado. Entendo que naqueles casos nos que non sexa posible contactar coa Compañía ou que o/a accidentado/a se atope nalgún lugar remoto, a limitación das primeiras 24 horas non se debera de te en conta, pero resulta que no apartado 5 das Normas de actuación en caso de accidente, volve a reincidirse nesta limitación ó respecto das primeiras 24 horas; sen embargo, neste caso, de seguido, utiliza una expresión un tanto ambigüa, en tanto que non me queda claro se se refire a esas primeiras 24 horas do parágrafo anterior ou ó tempo necesario para que o/a accidentado/a “estabilice” o seu estado: “unha vez superada a primeira asistencia de urxencia”.
    Coido que sería necesario que a Federación nos aclarase que ocurriría no caso dun accidente nun lugar remoto no que transcurrisen bastante máis de 24 horas dende que este sucedese ata que fose posible derivar á vítima a un dos centros concertados…

asistencia sanitaria 24h

  • Asemade, boto en falta que non se facilite a listaxe de Centros Concertados para os casos de desprazamentos, ós que se alude na póliza, pese a que nela indícase que dita listaxe acompaña á propia póliza.
  • Por último, no apartado de Autorizacións, indícase que é necesaria a autorización previa por parte da Compañía pra poder realizar unha serie de probas e tratamentos, entre as que se atopan as intervencións quirúrxicas e probas diagnósticas. Supoño que nos casos de urxencia vital non sería preceptiva dita autorización, pero tamén sería convinte que a Federación o aclarase.

autorizacións tratamentos médicos

 

Cuestionario de axuda para a escolla de a quen votar á Presidencia da Federación Galega de Montañismo.

2014 Decembro 11 Deixar un comentario

direccións_640Gustaríame establecer un método científico xeral ó que recurrir para non equivocarme sempre que tivese que elixir entre dúas alternativas. Como aínda non se inventou tal método, tomar una decisión acertada, en moitos casos resulta complicado -cando non imposible-, pero outras veces é suficiente con usa-la nosa capacidad racionalizadora -o sentido común de toda a vida…- e adicarlle un anaco de tempo a analiza-las opcións que se nos presentan.

formulario_640Para o caso das eleccións á Federación Galega de Montañismo eu teño clarísimo que non querría que as cousas seguisen como ata agora, pero para aquelas persoas ou clubes que queiran ir máis aló de ideas preconcibidas ou de experiencias alleas, propóñolles un simple cuestionario con 6 cuestión sobre as que ir marcando os recadros cos que se estea de acordo; ó remate do mesmo bastará con contar en que columna teñen máis marcas, para determinar que alternativa é a que máis lle interesa ou convén.

Simple, verdade…? Tendencioso?… ummm, xa veremos 😀 Botádelle un vistazo e logo opinade; polo menos servirá para reflexionar sobre un asunto ó que seguro que non lle prestamos a debida atención.
A situación é a seguinte: o vindeiro sábado 13 de decembro de 2014, rematará o proceso de eleccións á Federación Galega de Montañismo, coa votación do seu presidente entre os dous candidatos, Alejandro López Sánchez e Adolfo Puch Domínguez; a elección realizarase mediante a votación da Asamblea Xeral, constituída polos estamentos de deportistas, técnicos, árbitros e entidades deportivas.

Para decantarnos por unha ou outra opción, escollede no seguinte formulario as opcións coas que concordades e ó remate saberedes cal é a vosa mellor elección.

  ¿Estás de acordo con que…?   ¿ou, pola contra crees que…?  
1 A inmensa maioría das persoas federadas non poidan votar (cáseque o 90% non teñen dereito a facelo). Haberá que tomar algunha medida para que non suceda, coma ocurriu nestas eleccións, que apenas un 11% das persoas poida votar.
2 A Federación é totalmente transparente e facilita de xeito público e sinxelo toda a información relevante das súas xestións, actuacións, inversións e orzamentos (a súa web resulta un medio organizado e accesible a toda esa información, que se atopa facilmente e se actualiza con axilidade). Sería bó que a obtención da información, que debera de ser accesible para tódolas persoas federadas, non dependese do “colegueo” ou de “pásate por aquí e cóntoche…”, senón que estivera publicada (na web, por exemplo) de xeito que calquera poida consultala cando lle pete ou interese: ¿que problema hai en coñece-las actas cos acordos das xuntanzas, ou os orzamentos e gastos anuais, ou as razóns polas que se subvencionan unhas actividades e outras non, ou …?
3 O reparto dos fondos da Federación entre Clubes e Federados/as non precisa de ningunha publicidade, nin xustificación porque seguro que se atende a criterios obxectivos e se garante a igualdade de oportunidade para todos e todas, xa que os que se veñen beneficiando ata o de agora xa están ó tanto e o resto é mellor que non se meta porque seguro que non hai para todos/as… A mellor garantía dunha xestión xusta dos recursos é a publicidade e apertura pública de prazos de solicitude das convocatorias de axudas, subvencións, premios,…; de tal xeito que todo o mundo poida participar en igualdade de condicións.
4 Non é necesario facer un informe -alomenos anualmente- coas actividades desenvolvidas, apoiadas ou subvencionadas pola Federación cos datos de participación nelas (número de persoas e clubes participantes) e os custes ou inversións realizadas pola Federación, porque non ten ningún interese avalialas de cara a racionaliza-los recursos de cara a vindeiros anos. É de abondo con colgar unhas fotos na web e dicir que estivo todo guai, así que non hai que andar pasando traballos inútiles de análises e comparacións -que dan moito choio-. É imprescindible coñecer en que se invirte (sexa como colaboración ou como financiamento) e que resultados se acadan para avaliar se o traballo ten éxito, se hai que cambiar cousas, se existen descompensacións entre as distintas disciplinas dentro da Federación, ou -incluso- se hai que redeseñar un novo plan director das actividades federativas (digo novo, pero…¿haberá algún plan…?).
5 Hai actividades federativas de abondo para que tódalas persoas de calquera disciplina poidan participar varias veces no ano previo ás eleccións -e así teñan a posibilidade de votar-, xa que se alguén non compite ou o que lle gusta é o esquí, tampouco se lle van caer os aneis por apuntarse a unha carreira de montaña, por exemplo… É difícil propor actividades para tódalas disciplinas, pero precisamente por iso resulta tan importante o anterior punto; en todo caso, xa que a normativa da Xunta en canto ó sistema electoral resulta tan excluínte, debérase de negociar coa Xunta unha modificación na Orde ou, alternativamente, promover algún tipo de “actividade federativa on-line” que faculte a todo o mundo para exerce-lo dereito ó voto.
6 A avaliación da resposta do seguro federativo en caso de accidente non require dun seguimento, nin de análise porque sabemos que sempre van face-lo máis convinte para a persoa federada que requira dos seus servizos. Realizar e publicar unha avaliación anual dos accidentes sufridos polas persoas federadas, as súas causas, a actuación das Aseguradoras, e a valoración que os/as accidentados/as fan desas actuacións, permitiría facer non só un seguimento puramente estatístico, senón tamén sacar conclusións que diminúan a posibilidade de que volvan a repetirse casuísticas ou imprudencias, e, dende logo, resulta imprescindible avaliar dun xeito práctico que compañías funcionan mellor, ofrecen realmente as mellores coberturas e cumpren coas súas obrigas.
Total

Se tes máis recadros sinalados na primeira columna está claro que non te importa a opacidade na información, nin na toma das decisión, e que non te importa estar sometido ó arbitrio, capricho ou nepotismo de quen toma as decisión por capricho, costume ou por interese ou beneficio persoal (cabe calquera destas posibilidades, posto que, dado que as razóns non se exponen, ¿quen sabe se as motivacións son boas -aínda que os métodos non o sexan-, ou malas -como calqueira sospeitaría de quen actúa de xeito tan velado-?). Nese caso, o teu voto está claro…

Pero se sinalaches máis cadros da segunda columna… dá un paso adiante e vota por cambia-las cousas nesta ¿nosa? Federación, para que sexa realmente útil, participativa e representativa.

 

Eleccións á Federación Galega de Montañismo, outubro, novembro e decembro de 2014.

2014 Outubro 23 1 comentario

Xa pasaron 4 anos dende as últimas eleccións á Federación Galega de Montañismo, así que, como obriga a Orde do 3 de abril de 2006 pola que se establecen os criterios para a elaboración de regulamentos e realización dos procesos electorais nas federacións deportivas galegas, toca novamente elixi-las persoas que conformará a Asamblea e a Presidencia da nosa Federación.

Pero, antes de nada, ¿sabedes cantas persoas teñen o dereito -ou cáseque privilexio…- de poder participar co seu voto na elección dos/as nosos/as representantes?… ¡346 dun total duns 2.000 federados/as! ¡¡¡Apenas un 16%!!!

En realidade o dato é ainda peor, xa que una vez publicado o censo definitivo e tomando como bó o dato de federados/as que a candidatura da actual Presidencia publicou na súa web (na web da Federación non publican eses datos) ¡só poden votar 386 persoas dun total de 3.450, ¡¡¡ apenas un 11%!!!

Semellante despropósito débese á anteriormente referida Orde da Consellaría de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza, que estable uns criterios pensados para Federacións Deportivas enfocadas á competición, e non teñen en conta casos como é o das nosas actividades montañeiras, que en nada se asemellan a outros deportes puramente competitivos. Naturalmente é a nosa Federación quen se debera de ter preocupado de “reparar”, na medida do posible, esta absurda situación pola que ¡máis do 80% das persoas federadas non teñen o dereito ó voto!  ¡cáseque o 90% das persoas federadas non teñen o dereito ó voto!

Pero vaiamos por partes e parémonos un momento a reflexionar sobre o traballo desenvolvido por unha Presidencia continuísta coas etapas anteriores, e que desaproveitou a oportunidade de amosarse máis transparente, autocrítica e disposta a aceptar suxerencias ou subsana-las deficiencias que se lle transmitiron.

Como non me gusta falar de oídas ou por terceiras persoas que non coñezo ben, limitareime a citar somentes aquelas cuestións das que eu mesmo me preocupei de lles manifestar, ou que son evidentes en base ós datos que a propia Federación fai públicos.

  • ¿Non sería convinte e contribuirían ademais a mellora-la comunicación e transparencia da Federación, e a fomenta-la participación de tódalas persoas nas súas actividades e decisións face-las seguintes cousas?
    • Facer públicos e accesibles dende a web os Estatutos da Federación.
    • Facer públicos e accesibles dende a web as actas ou alomenos os acordos ós que se chegan nas Asembleas e reunións formais, así como as xestións realizadas perante outros organismos ou entidades,e que poden ser de interese para as persoas federadas.
    • Facer públicos e accesibles dende a web os orzamentos da Federación e o uso que se fai dos cartos, así como os mecanismos, prazos e formalidades precisas para poder optar a subvencións ou apoios por parte da Federación. Sigo sen entender porqué, ano tras ano, subvenciónase o “Campamento de alta montaña” e non outras; ou se hai partidas para apoiar actividades individuais de federados/as, ¿por que non se fai pública unha convocatoria anual para que calquera poida presenta-lo seu proxecto e optar a elas?
    • Facer públicas, para cada actividade e Curso organizado pola Federación, a cantidade de peticións de participación por Club, xunto co número de licencias en vigor de cada Club, de tal xeito que a asignación das prazas feita pola FGM en función do número de licenzas tramitadas o ano anterior, sexa máis transparente.
    • Facer e publicar anualmente un informe coa listaxe das actividades e cursos organizados, realizados e suspendidos, así como o seus correspondentes números de persoas solicitantes e participantes admitidas e rexeitadas.
    • Realizar e publicar unha avaliación anual dos accidentes sufridos polas persoas federadas, as súas causas, a actuación das Aseguradoras, e a valoración que os/as accidentados/as fan desas actuacións. Coido que a Federación debería de facer un seguimento dos casos, tanto porque do coñecemento das causas pódense sacar conclusións que diminúan a posibilidade de que volvan a repetirse casuísticas ou imprudencias; como para poder valorar dun xeito práctico que compañías funcionan mellor, ofrecen realmente as mellores coberturas e cumpren coas súas obrigas.
    • Realizar unha planificación de actividades federativas o suficientemente variada como para que -tendo en conta as restritivas condicións impostas pola Xunta- tódalas disciplinas abarcadas pola Federación teñan a mínima oportunidade de participar no funcionamento da Federación a través do máis básico dos dereitos: a elección das persoas representantes da Federación nos procesos electorais. Isto significa que durante o ano previo á convocatoria de eleccións, debe haber actividades que abarquen a tódalas disciplinas.
    • Diferenciar claramente que actividades son federativas -e polo tanto poden permiti-lo posterior exercicio de participación nos procesos electorais- das que non o son; porque actualmente veñen misturando unhas con outras de tal xeito que, parece que hai unha chea delas, pero logo resulta que hai unha evidente carencia das “de tipo federativo” que impide á inmensa maioría poder participar nas eleccións.
    • Iniciar xestións coa Secretaría Xeral para o Deporte, para que, tendo en conta as peculiaridades da nosa Federación, faga as modificacións precisas na Orde do 3 de abril de 2006 pola que se establecen os criterios para a elaboración de regulamentos e realización dos procesos electorais nas federacións deportivas galegas, que permitan unha efectiva participación de tódalas persoas federadas nas eleccións.
    • Por último, dado que se premia anualmente a un Club como o Mellor Club de Montaña, deberíanse de publica-los criterios de elección do mesmo, non si?

votoporcorreoDado que a actual Presidencia da Federación Galega de Montañismo, non lle preocupou nestes anos realizar estas tarefas, coido que é bastante evidente que non merece o noso apoio. Pero como eu pertenzo a ese 80% de persoas que non terán dereito a participar nas eleccións só podo pedirvos a aquelas que o tendes, que votedes a calquera outra candidatura alternativa que se presente, ou que -se non a houbese- cando menos non vos fagades cómplices da inoperancia e da opacidade desta Presidencia.

Lembrade, que ademais de presencialmente, podedes solicita-lo voto por correo, do 10 ó 30 de outubro.

Para poder votar por correo terás que solicitalo á Xunta Electoral e enviar unha carta por CORREO CERTIFICADO, como a do modelo achegado máis abaixo, á sede da Federación Galega de Montañismo en Vigo. Tedes as instrucións e o modelo dispoñibles en http://eleccionsfgm.wordpress.com/como-votar/, onde tamén proximamente parece ser que publicarán unha candidatura alternativa.

Carta certificada (tarifa de Correos: 2,80 euros)

Destinatario:

Xunta Electoral – Federación Galega de Montañismo – Rua Luis Ksado n.º 17, of. 10, CP 36209 (Vigo).

Contido da carta:

“Don _____________________ con domicilio para os efectos de notificacións en ____________________________, DNI n.º _______________, na miña condición de _______________(deportista, arbitro ou técnico), do club ________________, segundo o recollido no Censo Electoral publicado por esta Federación, ante a Xunta Electoral comparezo e no meu nome e Dereito

SOLICITO o exercicio do voto por correo segundo o contido no artigo 14 do Regulamento Electoral da Federación Galega de Montañismo.

En ____________ a __ de outubro de 2014.

ASINADO ________________”

envío do voto por correo

O prazo para o envío do voto por correo remata o 14 de novembro.

As persoas que solicitastes votar por correo, recibiredes, entre o 4 e o 8 de novembro, un sobre, unha papeleta e un certificado.

Deberás selecciona-los teus/túas 9 representantes na papeleta e introducila no sobre de eleccións.

Este sobre coa papeleta, deberás introducila noutro sobre, xunto cunha copia do teu DNI e o certificado (que deberás asinar).

Deberás envialo todo por CORREO CERTIFICADO URXENTE ó seguinte enderezo, antes do 14 de novembro:

Destinatario:

Eleccions a Asemblea Xeral da Federación Galega de Montañismo. Secretaría Xeral para o deporte.

Estadio Multiusos de San Lázaro, porta 4.

Santiago de Compostela – CP 15781 (A Coruña).

 

E no anverso do sobre debes poñer como remitente o teu nome e apelidos, e indicar que se trata do Estamento de Deportistas.

 

En canto ós/ás candidatos/as a votar, nesta ocación hai, por fin!, unha candidatura alternativa que propón 7 deportistas:

  • Abilleira Rodriguez, María Jesús (CM Pontevedra) – Montañeira
  • Barro Casal, Víctor (Club Alpino Ourensan) – Alpinista
  • Diz Carrera, Jorge (Xesteiras, Cuntis) – Corredor
  • Feijoó Fernández, Miguel (Club o Veral, Lugo) – Escalador
  • Louro Fuentes, Alfonso (Artabros, A Coruña) – Escalador
  • Juan Carlos Morais Matos (CM Pontevedra) – Montañeiro
  • Seco Fernández, Rubén (AME Bestarruza, Mugardos) – Corredor

Na papeleta podes indicar a 9 deportistas, pero para tentar que as cousas muden nesta ¿nosa? Federación pídovos que incluades a esas 7 persoas.