Arquivo

Posts Tagged ‘Reseñas / croquis’

Escalada deportiva en Coll de Nargó (Lleida), 30 e 31 de marzo de 2018.

Fotos de escalada deportiva en Coll de Nargó (Lleida), 30 e 31 de marzo de 2018.Aproveitando a nosa viaxe “esquiatoria” a Andorra, pasamos un par de días facendo escalada deportiva en Coll de Nargó; á ida só paramos un rato para localiza-la zona e dar un paseo polos seus sectores, xa que as choivas deixaran as paredes molladas, pero á volta, Carducho, Lola, Mundi e eu, detivémonos escalando no seu sector máis interesante, a Paret del Grau.

Paret del Grau. Coll de Nargó.Polo que parece, hai todavía moitas posibilidades de apertura neste sector, e débense de estar abrindo novas vías, xa que aínda que localizamos uns croquis por Internet deste sector, e botámoslle un vistazo a unha guía de escalada de Lleida que tiñan outros escaladores, atopámonos con moitas máis vías das que tiñamos referencia.

A escalada alterna zonas de caliza plaqueira, con outras dun conglomerado con certo parecido ó de Riglos, aínda que con máis agarres. Tamén chamounos a atención no estremo esquerdo da parede principal, o distanciado entre chapas nalgunhas vías, e a inexplicable/inxustificable (que me disculpen polo miña franqueza os/as aperturistas) gran altura na que se colocou o primeiro seguro… pa-haberse-matao… 😦

En canto á pequena vila de Coll de Nargó, ten tódolos servizos e un pequeno casco vello, realmente interesante e sen ningunha parafernalia turística, polo que merece unha visita.

Nós para durmir, aproveitamo-lo aparcadoiro que hai entre o colexio, a piscina e a Dinosfera (un pequeno museo sobre os dinosaurios), onde parece que é habitual que estacionen autocaravanas.

E, a moi poucos quilómetros, pódese un achegar a unha vila algo máis grande, como é Oliana, ó carón dunha gran extensión de paredes, entre as que estes últimos anos parece que se concentran moitos/as escaladores/as de referencia, principalmente en vías do Contrafort de Rombau.

Información das vías de escalada de Coll de Nargó en:

O tempo en Coll de Nargó:

Advertisements

Esquí en Pas de la Casa (Andorra), do 26 ó 29 de marzo de 2018

Fotos de Esquí en Pas de la Casa (Andorra), do 26 ó 29 de marzo de 2018Estas vacacións de Semana Santa, decidimos facer unha viaxe longa ata unha estación de esquí en Pas de la Casa, Andorra, coa intención de asegurarno-la neve. Como fixemo-la reserva con bastante antelación, non contabamos con que a teríamos tamén ben abondosa moito máis preto, pero non somos adiviños, así que ó cabo, alomenos serviunos para ver algo máis de mundo 😉

Carducho, Lola, Mundi e eu, saímos de Vigo coa directa metida ata que atopamos un aparcadoiro xeitoso, nos arrabaldos de Balaguer, xa bastante preto do noso destino, onde detivémonos para face-la nosa primeira cea e botarnos a durmir. Dende aí a Pas de la Casa, continuamos con calma ó día seguinte, para aloxaranos nun apartamento, Crest Pas, para 4 persoas, tan barato coma cutre, aínda que para min era máis que de abondo 🙂

Estación de esquí de Pas de la CasaA estación Grand Valira Pas de la Casa-Grau Roig e Soldeu El Tarter é enorme e está situada nun lugar realmente precioso, e tivemo-la sorte de que os 2 primeiros días desfrutamos de neve recén caída, así que as pistas estaban moi moi moi ben.

Mundi e eu tiñamos contratadas unhas clases colectivas de esquí, pero a min mandáronme co grupo de iniciación e a el cos do seguinte nivel. O caso é que aínda que eu penso que a miña monitora/profesora non o fixo nada ben, como polas mañás estivemos, pola nosa conta, exprimindo o forfait a tope :-D, ó remate da nosa estancia, despois de moitos trompazos, coido que acadei suficiente seguridade como para poder agora empezar a meterme co esquí de travesía, que é o meu auténtico obxectivo. Seguramente aínda terei que practicar algo máis de esquí de pista, pero por moi divertido que sexa, a ver se o podo minimizar, que iso dos forfaits sae ben caro…

De Andorra pouco vin, xa que apenas fixemos outra cousa que esquiar, porque en canto pechaban os remontes, regresabamos ó apartamento, facíamos compra dalgún alimento, preparabamo-la cea (realmente as ceas curráronnas sempre Lola e Carducho, e só podo dicir que comín mellor aí que na miña propia casa: aínda me parece volver a saborea-las lentellas… -ñam, ñam-), e xa nos deitabamos: ah, a dura vida das vacacións… 😉

Pas de la Casa é unha vila turística, con tódolos servizos posibles: multitude de hoteis, restaurantes, bares, supermercados e tendas especializadas en material, moda,…

Mapa de pistas da estación de esquí Grand Valira de Pas de la Casa (Andorra) http://www.portalski.com/imagenes/mapapistas/andorra/grandvalira.jpg Fonte: http://www.portalski.com/ski/estacion-grandvalira.htmlO principal problema é o aparcamento: toda a vila é zona azul, así que só pódese estacionar pagando uns 8€ ó día, pero hai que saca-lo tiquet 2 veces ó día, xa que o horario vai de 9h a 13h e de 15h a 20h (á noite non hai que pagar), co que un ten que deixar de esquiar para pasarse a renova-lo estacionamento. Ademais, cando neva, o servizo de limpeza da neve avisa con altofalantes polas rúas de que despexen os aparcadoiros e rúas, para poder pasa-la máquina quitaneves, e se se atopan con vehículos na rúa, os retiran coa grúa, polo que hai que andar pendente dos avisos para cambia-lo de lugar a outra zona que xa estea limpa de neve.

Tamén pódese optar por algún parking cuberto, por uns 20€/día, ou os aparcadoiros que ofrezan os aloxamentos: no noso caso, os apartamentos Crest Pas, cobraban 15€/día.

Sen embargo, nós atopamos unha solución, grazas a que collimos un oco xunto ó teleférico que está pegado á estrada, xusto enriba da vila: Costa Rodona; aínda que os aparcadoiros libres que tiñan aí estaban cubertos pola neve, e os coches bloqueados -salvo que paleasen ben a eito-, xusto na curva deberan de pasa-la máquina quitaneves antes de que aparcasen outros vehículos, e cando estes marcharon, topámonos co sitio perfecto para nós 🙂

O tempo en Pas de la Casa (Andorra):

Esquí de travesía con Celtas, Manzaneda, 4 de febreiro de 2018

2018 Febreiro 4 Deixar un comentario

Fotos do curso de esquí de travesía con Celtas, 4 de febreiro de 2018.O Club Montañeiros Celtas organiza tódolos anos un pequeno curso de iniciación ó esquí de travesía cunha xornada teórica sobre o material a utilizar, e unha segunda de práctica facendo un pequeno percorrido por neve.

Non fai falta saber esquiar moi ben, pero si que é imprescindible cando menos ser capaz de descender cun mínimo de soltura. Eu só probara o de esquiar durante unha semana que pasaramos en Sierra Nevada, fai uns 25 anos!, así que non as tiña todas comigo respecto de se sería capaz de baixar decentemente… Pero fun probar, esperando que fose como andar en bicicleta -que nunca se olvida- 🙂

Se cadra tiña que ter andado máis en bicicleta, porque en canto a inclinación fíxose mínima cara a adiante, xa non atopei máis xeito de pararme que o clásico “galletazo” que tanto nos divirte ver neses vídeos de mamporros a esgalla.

E así foi alomenos nos primeiros metros de pista de descenso que collín, aínda que fun reducindo o ritmo das caídas a medida que me achegaba ó final da pista, e ata cáseque empecei a virar en paralelo ó seu remate: terei que apuntarme a un par de xornadas de curso de esquí en pista, antes de volver a meterme nisto do esquí de travesía 😀

Polo demais, o esquí de travesía non ten moita ciencia cara a arriba: axústanse as botas, póñense as peles de foca, vanse regulando as alzas, e veña Volta-María para xirar… 🙂

Así que… ímoslle esquí de travesía!

Para xantar:

  • O Restaurante Casa Gerardo en Chandrexa de Queixa.

O tempo en Manzaneda:

O tempo na Pobla de Trives:

 

Escalada deportiva no val de Poios, Redinha (Portugal), 6 e 7 de decembro de 2017.

2017 Decembro 7 Deixar un comentario

Fotos do val de Poios, Redinha (Portugal), 6 e 7 de decembro de 2017.Logo de varios meses sen chover, que está a causar unha seca histórica, o primeiro temporal do inverno viu a coincidir cunha ponte -benvida sexa esa auga, pero mira que escolleu as peores datas… 😉 -. Así que como por cáseque toda España (agás o extremo mediterraneo), o tempo viña malo, André, Carducho e eu decidimos baixar ás zonas de escalada de Redinha, en Portugal, nas que tiñamos garantizados, alomenos un par de días bos.

Eu nunca estivera, así que sorprendeume que houbese tantos sitios próximos entre si, para escalar nesa área de Redinha: Poios, Serra da Estrela e Buracas. En concreto estivemos no Vale de Poios, unha escola con máis de 100 vías de deportiva sobre rocha caliza, na que non hai moito para facer se non andas polo menos no 6b, pero que para quen ronde o 7a, é un lugar ideal… A orientación maioritaria faina recomendable para o inverno ou para días nubosos e fríos de primavera e outón.

Sectores Gruta do Amor e Irmandade da Topalhada. Fonte: http://climbingportugal.blogspot.com.es/2015/04/vale-de-poios-pombal.htmlDende Vigo á aldea de Poios, parroquia de Redinha, concello de Pombal, distrito de Leiria, son menos de 300 Km que se percorren en apenas 3 horas polas autoestradas portuguesas, pero que resultan bastante caras e para as que non hai alternativas, xa que o tempo de viaxe duplícase -como mínimo- se se intentan utilizar vías alternativas pra evita-las súas caras peaxes. Nós tivemos un despiste na entrada dunha das autopistas e non collemo-la tarxeta correspondente, o que provocou un posterior “altercado” co cobrador da peaxe, cando lle tentamos explica-lo sucedido e negábase a contestar ás nosas preguntas e só nos esixía un pago desproporcionado… 😦 A situación foi bastante tensa, aínda que vista dende a distancia podería parecer cómica: un cobrador inflexible que ignoraba o que os 3, cada vez máis alterados, ocupantes do vehículo lle diciamos; e nós con cadansúa diferente teoría sobre que facer: un que “dalle lume, tira para diante, que nos ten que levanta-la barreira por collóns…!”, o outro que “tranqui tío, hai que chamar á policía, porque este tío quérenos tangar, así que non te movas de aquí, nin para diante, nin para atrás e a ver se por Internet nos enteramos do que temos que pagar…” e outro que no medio da discusión mirando a uns e outros, aferrado ó volante, non sabía se pisa-lo acelerador ou bota-lo freo de man… Pasar pasamos, aínda que non temos claro se delinquimos ou non, así que dende entón sempre nos veredes inquedos, observando continuamente as nosas costas, por se se tivese tramitado unha orde de internacional de arresto…

Croquis do sector microondas. Fonte: http://climbingportugal.blogspot.com.es/2015/04/vale-de-poios-pombal.htmlPero como a escalada permítenos evadirnos -literalmente, neste caso 😉 – dos problemas do día a día, unha vez chegados ó noso destino, olvidamo-lo asunto e adicámonos a desfrutar deste fantástico lugar, ideal para escalar ó sol en días frescos de inverno. Estivemos en varios sectores: Microondas, Ponta do Vale, Gruta do Amor e Irmandada da Topalhada, sendo os máis soleados os da parte alta do val, namentres que nos do fondo do val, puidemos escalar incluso á sombra pola tarde.

Calorciño, bo ambiente, e bastantes paisanos nosos cos que nos topamos aló, conxuntáronse para pasar un par de bos días de escalada, que poderiamos ter estirado alomenos a un máis se o mal tempo se houbera retrasado unh chisco. Así que só botamos unha noite durmindo no soportal da capela que hai no medio das casas, e a segunda noite xa a pasamos nos monumentais atascos que se forman nas autopistas portuguesas…

Escalada deportiva no val de Poios – Redinha (Portugal), 20 e 21 de xaneiro de 2018.

Fotos do val de Poios - Redinha (Portugal), 20 e 21 de xaneiro de 2018.
E unhas semáns despois repetimos novamente visita ó val, desta volta: Carducho, Lola, Beni e eu.

Información das vías de escalada en:

Para durmir e aloxarse:

  • O Albergue Quinta Sao João, ofrece varias dependencias a alugar por separado con distinto número de habitacións e prazas con camas ou liteiras.

O tempo no val de Poios:

Escalada deportiva en Hoces de Vegacervera (León) e Cerulleda (León), 12 e 13 de novembro de 2017.

2017 Novembro 13 Deixar un comentario

Fotos de Hoces de Vegacervera (León) e Cerulleda (León), 12 e 13 de novembro de 2017.O tempo viña frío, así que as Hoces de Vegacervera non parecía un destino aconsellable, posto que nesta época por pouco aire que corra, coa temperatura baixa, non habiamos de estar nada cómodos… Sen embargo André, Rubén, Lola, Carducho e eu probamos, aínda que a previsión do tempo daba que se achegaban choivas, decidimos darnos unha volta por aló e, de paso, coñecer unha escola que hai en Cerulleda e da que André nos falaba entusiasmado -e damos fe de que si que vale moito a pena-. Tras pasa-la noite na pequena campa que hai entre a estrada e o río, por baixo do sector de Hoces Free, tivemos unha primeira xornada con tempo soleado, sen aire e temperaturas razonables, que nos permitiron aproveitar todo o día. Pola noite, cadrou que se celebraba a multitudinaria Feria de la Cecina de Chivo en Vegacervera (de aí que o camping municipal das Hoces de Vegacervera estivese probablemente superpoblado), así que antes de marchar a pasa-la noite a Cerulleda, demos unha volta polos postos a ver que se “cheiraba” polo lugar.

  • Camping municipal das Hoces de Vegacervera: http://www.aytovegacervera.com/campingvegacervera.htm
  • Mesón La Cocinona en Vegacervera: https://es-es.facebook.com/pages/Mes%C3%B3n-la-Cocinona/169007516469343
  • Tenda de alimentación na estrada principal de Barrio Estación de Matallana de Torío.

Plano de situación dos sectores de escalada de Hoces de VegacerveraCroquis de Hoces de Vegacervera:

O tempo en Vegacervera:

http://www.aemet.es/es/eltiempo/prediccion/municipios/launchwidget/vegacervera-id24194?w=g4p11111111ohmffffffw898z331x4f86d9t95b6e9r1s8n2

Consulta da predicción da AEMET para Vegacervera

Fonte: https://infofanatic.blogspot.com.es/2010/06/escalando-por-la-cordillera.htmlCerulleda é unha minúscula vila do concello de Valdelugueros, na provincia de León, perto do  porto de Vegarada, na que nun par de muros abríronse unhas 50 vías de deportiva caracterizadas por ser de bo canto desplomado, dun grado por riba do 6b, e por un pé de vía, moi próximo á propia vila, onde deixaremo-los vehículos. Unha bonita campa entre a estrada e o río, é usada habitualmente para vivaquear, sen que ata o de agora houbese problemas cos/as habitantes do lugar. Aínda que non hai sequera unha tenda, si que teremos alomenos unha fonte na que aprovisionarnos.

Só puidemos escalar un rato pola mañá, porque o mal tempo previsto, foi entrando dende as pistas de San Isidro -visibles perfectamente dende este lugar- e aínda que o desplome do muro permitiunos aproveitar algo máis, finalmente o frío e o paseniño orballo obrigáronnos a marchar de aló. En todo caso, un moi recomendable sitio para ir a escalar.

 

Croquis de Cerulleda:

O tempo en Cerulleda:

http://www.aemet.es/es/eltiempo/prediccion/municipios/launchwidget/valdelugueros-id24177?w=g4p11111111ohmffffffw898z331x4f86d9t95b6e9r1s8n2

Consulta da predicción da AEMET para Valdelugueros